Mowa oczywiście o oliwie z oliwek, cennym źródle jedno- i wielo- nienasyconych kwasów tłuszczowych przyczyniających się do zachowania równowagi między „złym” i „dobrym” cholesterolem w organizmie. Oliwa bogata w sterole – wpływa na ograniczenie wchłaniania jelitowego spożytego cholesterolu; tokoferole, składniki fenylowe i karoteny to przeciwutleniacze, zapobiegające chorobom sercowo-naczyniowym. Niezastąpione w walce ze starzeniem, przesuszaniem naskórka, dbające o wygląd włosów i paznokci witaminy: A, D, E oraz minerały: potas, wapń, magnez.
Na co najczęściej zwracamy uwagę sięgając po oliwę?
Najczęściej są to trzy podstawowe elementy: zapach, smak i barwa.
Zapach i Smak oliwy zależą od gatunku oliwek, klimatu w którym dojrzewały oraz momentu,
w którym zostały zerwane.
Aromaty przez znawców opisane jako: migdałowy, kwiatowy, owocowy, bądź oliwa o zapachu świeżej trawy rozbudzają tylko nasze zmysły i zachęcają do sięgnięcia po nią.
Wbrew częstym opiniom ostry, drapiący w gardło a nawet gorzki smak oliwy nie jest wadą. Wręcz przeciwnie, intensywnym smakiem charakteryzują się oliwy najwyższej jakości tłoczone
z oliwek zerwanych, zanim stały się w pełni dojrzałe i natychmiast przetworzonych. Dzięki temu zachowują one najcenniejsze substancje zdrowotne, takie jak polifenole i witamina E, które pełniąc rolę antyutleniaczy przeciwdziałają starzeniu się komórek i tworzeniu chorób nowotworowych.
Oliwy hiszpańskie charakteryzują się łagodnym, owocowym smakiem.
Oliwy greckie różnią się intensywnością smaku, lecz najczęściej mają przyjemny, ziołowy aromat
i dość pikantny smak.
Oliwy włoskie zależnie od regionu charakteryzują:
- oliwy z północy (Liguria i okolice jeziora Garda) są raczej słodkawe, z wyraźną orzechową nutą.
- oliwy pochodzące ze środkowych Włoch (Umbria i Toskania) są zdecydowanie bardziej pikantne, ich smak i aromat jest mocniejszy.
- oliwy z południa Włoch (Apulia i Sycylia) cechuje intensywny, zdecydowany smak i zapach.
Barwa oliwy zależy od odmiany owoców, sposobu tłoczenia oraz stopnia dojrzałości oliwek, możemy spotkać się z odcieniami od zieleni do żółci.
Unikajmy jednak tej o zabarwieniu pomarańczowym lub lekko czerwonym, który świadczy o tym, iż produkt uległ procesowi utleniania. Zbyt długie i nie prawidłowe przechowywanie oliwy np.
w przezroczystych naczyniach, w nasłonecznionym miejscu powoduje wytworzenie się związków rakotwórczych i jej całkowitą niezdatność do spożycia.
Oliwa w przeciwieństwie do wina - nie nabiera wartości i smaku z wiekiem. Oliwę należy spożywać świeżą, ponieważ z czasem traci swoje cenne właściwości zdrowotne i smakowe.
Wybór ostateczny zależy od indywidualnego gustu jednostki. Istotnym wyznacznikiem niech pozostanie jednak świeży smak i aromat ;)
Często zdarza się, że nie mamy możliwości powąchania i zdegustowania produktu przed zakupem i co wtedy…?
Pomocne oznakowania:
Extra Vergine - oliwa uzyskana z tłoczenia świeżych oliwek, nie podlegająca żadnym procesom chemicznym - 100% sok z oliwek.
Aby oliwa mogła być sklasyfikowana jako extra vergine (z pierwszego tłoczenia) jej kwasowość, czyli procentowa zawartość kwasu oleinowego w oliwie, nie może przekroczyć 0,8% (oficjalny limit Unii Europejskiej).
Pure - oliwa z oliwek zawierająca rafinowaną oliwę z oliwek i oliwę z oliwek pierwszego tłoczenia.
Sansa lub pomace oil - oliwa z wytłoków oliwnych (jest to najniższej jakości oliwa dopuszczona do konsumpcji.)
DOP to skrót od włoskiego sformułowania: denominazione di origine protetta czyli oznaczenie chronionego, nadzorowanego pochodzenia. Symbol DOP przyznawany jest przez Unię Europejską produktom spożywczym, których wysoka jakość lub inne wyjątkowe cechy są bezpośrednio związane z danym regionem np.: położeniem geograficznym, metodami produkcji, tradycjami itp. Dzięki połączeniu tych elementów odtworzenie tego produktu jest niemożliwe w innym regionie.
IGP (indicazione geografica protetta) nadawany jest produktom, których choć jedna faza procesu produkcyjnego odbyła się na danym terytorium.